نامه ای از عارف قزوینی در سال 1308 شمسی

عارف قزوینی از چهره های شناخته شده و پراحساس موسیقی ایران است. ساخته های او مورد پسند عموم مردم واقع شده و در مقاطع زمانی گوناگون، توسط هنرمندان مختلفی مجددا اجرا شده اند. اگرچه آغاز دوره اشتهار عارف، همزمان با ضبط سال 1291 شمسی کمپانی گرامافون در تهران است و در دوره طلایی و فعال ضبط صفحه در تهران یعنی سالهای 1305 تا 1312 شمسی نیز در قید حیات بوده اما بدون تردید، هیچ صفحه ای از وی در تهران ضبط نشده است که مثل بقیه آثار کمپانیهای گوناگون، به تولید صنعتی و انبوه رسیده باشد. به جرات می توان گفت در مدت حضور وی در استانبول نیز صفحه ای از وی ضبط نشده است چرا که اگر چنین اتفاقی افتاده بود، با توجه به اشتهار عارف و محبوبیت تصانیف وی، تاکنون نمونه هایی از این صفحه مشاهده شده بود به ویژه اینکه آثاری غیرمعروفتر – نظیر اجرای قطعاتی از آقا حسینقلی توسط دسته موسیقی گارد جمهوری فرانسه که در سال 1906 میلادی در پاریس برای “بکا رکورد”ضبط شده – هم در کاتالوگ ها گزارش شده و هم دیده شده و در دسترس می باشند

آنچه که در این مختصر گزارش می شود نامه ای از عارف قزوینی به وحید دستگردی است که در سال 1308 شمسی و چهار سال قبل از فوت عارف، نوشته شده و تدقیق در محتوای نامه، ابعادی از حال و هوای وی در آن هنگام را روشن می سازد. این نامه در شماره ششم از نشریه “انجمن تاریخ” درج شده است.                 امیر منصور

Aref1 Aref2 Aref3

647 Total Views 1 Views Today

پاسخ دهید